Deze recensie is geschreven door Paul Emonts (Rotterdam Verkeert)

NOS TAMBE TIN DERECHI DI BIBA ( Ik heb ook recht om te leven)

Onder deze titel heeft blackenwhitebaby een Antilliaans theaterstuk geschreven, dat op zondag 30 september j.l. in het Prinses theater in Delfshaven voor een bomvolle zaal (ruim 200 personen) zijn premiere beleefde.

In nauwe samenwerking met het project i2rotterdam van Rotterdam Verkeert en met steun van andere organisaties als Humanitas Rotterdam, CMO (vh Stimulans) en het landelijke COC werd op Antillaanse wijze aandacht afgedwongen voor homo's.

Drie "nichten" uit de Antillen hebben gesolliciteerd naar een functie van huishoudpersoneel bij een gefortuneerd Antillaans gezin in Nederland: Ma, Pa en zoon. Via de nodige escapades op schiphol belanden ze in Nederland en dat leidt tot allerlei consternatie enbloedstollende situaties bij hun nieuwe werkgeefster. De zaal ligt geregeld plat van het lachen: het is een combinatie van slapstick, humor, woordspellingen en John Lanting-achtige taferelen. (overigenser was een heuse Nederlandse boventiteling!)

Een en ander wordt erg ingewikkeld als blijkt dat Pa (net terug van zakenreis van de Antillen!) daar een schuivertje heeft gemaakt met een van de drie "diensters". En diezelfde pa leeft in onmin met zijn struise, potige vrouw, omdat hij betrapt is op een slippertje met het vorige vrouwelijke dienstbode. Kortom, de dubbele moraal is zeer aanwezig en daar zit ook de 'clou' van het stuk. Pa eet stiekem van twee walletjes (een 'dubbelbinder'?) en dat brengt nogal wat turbulentie teweeg.

Kortom, op typisch Antilliaanse wijze wordt de seksueel hypocriete pa behoorlijk op zijn nummer gezet, waarbij de drie uiterst goed geklede dienstbodes voortdurend zorgdragen voor nieuwe escalaties.

Het applaus na afloop was niet van de lucht. Er zal nog lang worden nagepraat over dit stuk.

Paul, Hartelijk dank voor je samenvatting!!!